Wij raakten aan de praat over een gedicht dat ik bij me had om te vertalen, een ‘work in progress’ waarbij ik haar om advies vroeg bij het zoeken naar een specifieke betekenis. Daarop ontstond een spannend experiment, waarbij Vanessa op mijn Nederlandse tekst reageerde met een Engelse versie. Dit zonder echt te weten waarover mijn tekst ging – puur in reactie op de klanken, het ritme en het gevoel dat voor haar uit mijn voorlezing sprak.

Vanessa en ik reageerden 2 keer opnieuw op elkaars ‘vertalingen’, die eigenlijk meer verklankingen, vervoelingen werden. Toch bleven ze fascinerend bij de sfeer en bedoeling van mijn oorspronkelijke tekst.

We schreven er samen een artikel over dat verscheen in NAWE Magazine nr 56-1 van dit jaar. Je kunt het hier downloaden: A Poem in the Space Between Languages.

Een SchrijfSafari bestaat uit twee dagdelen met (in overleg) enkele weken ertussenin. Dag 1 is een schrijfwandeling, we schrijven op locatie, we jagen op inspiratie en notities. Dag 2 is voor bespreking van de resultaten, tips en adviezen.

Na een SchrijfSafari heb je uiteindelijk een eigen collectie met 12 heel gevarieerde teksten in verschillende genres, waarin je jouw eigen stad een nieuwe stem hebt gegeven, en je bent beloond met nooit eerder gehoorde stadsverhalen.

Informatie en een voorproefje vind je onder Bestel maatwerk.

Olga's notities

In tijdschrift pArt van Special Arts zijn twee artikelen van mijn hand verschenen.

Het eerste, Poëzie mijn vriend: je bent er als ik het nodig vind, gaat over de gedichtengroep in Amstelrade. Bij deze zorgorganisatie in Amsterdam organiseerde Fienie Gerekink een poëzieclub voor het lezen, schrijven en bespreken van gedichten. 5 enthousiaste deelnemers schrijven naar aanleiding van een gedicht van Remco Campert hun eigen tekst.

Het tweede, Een grote sterke traan, is een interview met dichteres Olga Burova. Zij liep door een virus ernstig en blijvend hersenletsel op. Het schrijven van gedichten helpt haar om haar gedachten te ordenen en de waarde van haar leven te blijven ervaren.

Ik heb met veel plezier en bewondering gevolgd hoe deze mensen met beperkingen in hun hersenfuncties actief bezig zijn met poëzie.
‘Maak niet de vergissing te denken dat ik het niet kan!’ zei Clovis op Amstelrade. En Olga: ‘Ik wil ook iemand zijn die iets maakt. Dan is het mijn bestaan.’

Dank Amstelrade, dank Olga.

knollen in mengsels
stengels uit wortels
rolronde rudimenten
dalen ingetogen
zakken koeltjes en droog
naderen langzaam de aarde
wachten hun landing af en

wortelen in aubergine grond

vergeet mij in een trein en duw mij weg
verstop mij in spelonken in uw hoofd
schrap mij uit annalen in uw hart
leg mij in een la, de sleutel kwijt,
herken mij niet op foto’s zonder bijschrift
en geef niet meer om briefjes in mijn hand

vergeet mij, laat mij gaan,
geen zorg,
ik sta in mijn recht.

26 januari 2012: De Europese Commissie pleit voor een nieuw grondrecht: het ‘recht om vergeten te worden’

Beeld: Mary Koperdraat

Vanaf 7 maart geef ik een cursus creatief schrijven: Loskomen met al je teksten. Een inspiratiecursus voor volwassenen, in samenwerking met de OBA Amsterdam (Indische buurt, Oost, 8 woensdagochtenden in maart en april). Wil je het plezier in schrijven (her)ontdekken of meer tijd voor schrijven inruimen, dan kan ik je deze cursus van harte aanbevelen.

In de Agenda vind je alle praktische informatie.

Op 4 februari 2012 geef ik les in Amersfoort. Samen met Mary Koperdraat verzorg ik dan de werkdag Kalligrafie en poëzie van de kalligrafenvereniging Scriptores. Houd je van inkt, penselen, schilderen, vorm, kleur én je eigen tekst maken? Doe dan mee! Deze workshop is volgeboekt, er is een wachtlijst geopend.

• Handschoenen van Barbara Large,
• Kaart van een huis van vroeger van Judith Alnatt en
• Ware verhalen van Kelly Connor.

Download hier:  Drie workshops uit NAWEconference 2011 SdR

De tv-zender TVA uit Québec, Canada, komt met een heel nieuwe tv-format op het gebied van familiegeschiedenis: Le Québec, une histoire de famille. De geschiedenis van Québec wordt uitgelegd aan de hand van 52 mini-documentaires waarin bekende families uit Québec de revue passeren. Het woord “mini” in mini-documentaires moet je erg letterlijk nemen, ze duren namelijk maar twee minuten. TVA noemt ze zelf capsules. Iedere capsule wordt in één week zes keer uitgezonden; op maandag, woensdag en vrijdag steeds twee keer.

De teksten zijn in het Frans-Canadees, een wat ongebruikelijk accent, maar toch goed te volgen en zeer de moeite waard. Wil je de tekst nalezen, dan klik je op Lire le script de la capsule. Verder kun je per verhaal meer foto’s, video’s en documenten bekijken Erg mooi is bijvoorbeeld het verhaal van de familie Nguyen met hun geschiedenis als Vietnamese bootvluchtelingen.

Een idee om zelf eens een boel kleine filmpjes te maken? Met de fotocamera of telefoon en een simpel programmaatje als Windows Live Movie Maker is het te doen.

http://www.proust.com/ biedt een duidelijke site met introductie, kennismakingsvideo en de rest wijst zich vanzelf.
Bij anderen kun je niet alleen afkijken, maar ook genieten van hun oude foto’s en leuke beschrijvingen.

Wie doet er mee?